MEDIA BERICHTEN......



 
 
 
 

 volgende  index  vorige

Vrouwen en depressie

Één op de vijf vrouwen krijgt in haar leven één of meer depressies.
Depressies komen bij vrouwen vaker voor dan bij mannen. Waarom dat is, is niet precies te zeggen. Het zou te maken kunnen hebben met de veranderende hormoonhuishouding, waar vrouwen nu eenmaal meer en vaker last van hebben dan mannen of met de druk die vrouwen voelen om dingen goed te doen, thuis en op het werk.
Daarnaast praten vrouwen makkelijker over gevoelens dan mannen en zijn ze meer geneigd hun gevoelens te analyseren. En als ze er niet uitkomen, raadplegen ze een arts.
Doordat vrouwen eerst pratend proberen tot een oplossing te komen en daarna pas hulp zoeken bij een huisarts, werken medicijnen bij de behandeling van een depressie beter dan bij mannen. Die zijn niet gewend veel over hun gevoelens te praten en hebben doorgaans juist veel baat bij (gespreks)therapie. Ze komen dan ineens tot inzichten in hun denken en doen die ze nog niet eerder hadden gehad.
De folder 'Vrouwen en depressie' kun je aanvragen bij de:
Depressie Stichting informatie- en advieslijn
Tel.: 0900 - 903 90 39
(op werkdagen tussen 10.00 en 17.00 uur, 0,15 euro p/m)
zie ook: www.depressiestichting.nl
De gratis brochure 'Depressie. Meer dan zomaar een dip' is aan te vragen bij het:
Nationaal Fonds Geestelijke Volksgezondheid (NFGV)
Tel.: 030 - 297 11 97

Voor meer info:
Pandora Depressielijn
Tel.: 0900 - 612 09 09
(maandag t/m donderdag van 19.00 tot 21.00 uur, 0,10 euro p/m)
E-mail
(Bron: Libelle 49-'03


Nieuwe wet gehandicapten biedt grote kansen
1 December wordt de 'Wet gelijke behandeling gehandicapten en chronisch zieken' van kracht.
Deze wet, onder andere ingevoerd als gevolg van Europese regelgeving, wordt een belangrijk middel voor mensen met een functiebeperking om op een aantal maatschappelijke terreinen gelijke behandeling af te dwingen.
Het tijdstip waarop de nieuwe wet in werking treedt is veelbetekenend. Het Europees Jaar van mensen met een handicap 2003 heeft zijn laatste kwartaal bereikt. Met het uitroepen van dat speciale jaar liet de Europese Unie zien dat er ernst gemaakt moet worden met het bereiken van een gelijkwaardige positie.
Dat op dit terrein nog veel moet gebeuren, kunnen velen bevestigen. Wie een handicap heeft, ondervindt dat veel werkgevers geen speciale werkplek willen of kunnen inrichten; op straat bestaan onneembare drempels, en wie eens een biertje wil pakken, merkt dat het toilet in de kroeg onbereikbaar is. Of wie eens gaat winkelen in een rolstoel merkt dat het pashokje te klein is om de gekozen kleren te kunnen passen, als je al tussen de kledingrekken bent doorgekomen.

De Wet gelijke behandeling moet daar op een paar terreinen verandering in brengen.
De wet introduceert een verplichting tot gelijke behandeling op de arbeidsmarkt, in het beroepsonderwijs en in het openbaar vervoer. Wie zich ongelijk behandeld voelt, kan straks een oordeel van de in Utrecht gevestigde Commissie Gelijke Behandeling (CGB) vragen. Helaas voor de winkelende meneer of de uitgaande mevrouw valt de toegankelijkheid van winkels en andere openbare voorzieningen nog niet onder de nieuwe wet. Voorlopig is de wetgever gestopt bij de arbeidsmarkt, beroepsopleidingen en het openbaar vervoer. Wel is van de wet een aanbouwwet gemaakt, die in de loop van de tijd uitgebreid kan worden met andere maatschappelijke terreinen.
Het is echter niet te verwachten dat de regering op korte termijn tot uitbreiding zal besluiten. Het openbaar vervoer is al een (erg) lange tijd gegund om aanpassingen te plegen: de bus hoeft pas in 2010 aan eisen van mensen met een handicap te voldoen en de trein pas in 2030! Dat heeft natuurlijk alles met financiële middelen te maken. Toch is het niet bevredigend, dat je wel kunt klagen als je werkgever onvoldoende aanpassingen op de werkplek realiseert, maar niet als je geen muziekvoorstelling kunt bijwonen , omdat er geen voorzieningen zijn.